ازشیفتگی تا به ستوه آمدن...
نگاه مردم به حکومت خویش ازاین راه می گذرد
.مرحله شیفتگی
در این مرحله، مردم شیفته حکومت خود هستند؛ این شیفتگی به ویژه در نظام های تازه تأسیس سیاسی که غلظت امید به آینده بسیار بالاست دیده می شود.
مرحله بی تفاوتی
مردمی که ناامید از اصلاح امور شوند، وارد فاز بی تفاوتی می شوند. این وضعیت حکومت ها را دچار انحراف تحلیل می کند؛ بدین معنا که چون مردم در لاک خود فرورفته اند و صدای اعتراض شان بلند نیست، تصور می شود که از حکومت و وضعیت موجود رضایت دارند
مرحله به ستوه آمدگی
بی تفاوتی به صورت آرام و تدریجی، به وضعیت بدتر ناامیدی یعنی "به ستوه آمدگی" تبدیل می شود چرا که بی تفاوتی مردم، حکومت ها را نیز نسبت به اصلاح عملکردها بی انگیزه و آنها را دچار توهم "جزیره ثبات" می کند.
